Een kapotte harde schijf: het is de nachtmerrie van iedere fotograaf. Ik had het onlangs voor met een portable harddisk met reisfoto’s (gelukkig ‘maar’ reisfoto’s): ik wou de disk even meenemen om de foto’s te tonen aan iemand anders en liet ze per ongeluk uit m’n handen vallen. Ze viel amper van 50 cm hoog, maar het onheil was geschied. Nu weet ik wel dat er bedrijven bestaan die de gegevens kunnen proberen te recupereren, maar die zijn zodanig duur dat ik liever opnieuw op reis ga 
Voortaan zijn mijn portable harddisks nu van het type dat tegen een stootje kan of zou moeten kunnen: ik heb alvast geopteerd voor een Freecom Toughdrive. Design-adapten zullen blij zijn te horen dat er ook een Custom versie van bestaat, waarbij je een foto achter een plexi kan schuiven.
Dat voorval zette me ook aan het denken over mijn veel te lakse backup-beleid van mijn ‘gewone’ harde schijven. En dat terwijl de prijs van geheugen nog meer in vrije val is dan een basejumper die zijn parachute niet open krijgt: twintig jaar geleden betaalde ik 250 € voor een harde schijf van … 8 Gigabyte. Nu heb je in de Makro, om maar iets te noemen, een LaCie van 750 GB voor 85 €. Van 30 € per Gigabyte naar ongeveer 10 eurocent per Gigabyte. Niet alles wordt duurder in het leven! Ik heb me er dan maar meteen eentje aangeschaft.
