Bay – Bayan: setup & post-processing

Hierboven zien jullie het originele beeld. Over de setup kunnen we kort zijn: dit is available light gefotografeerd. Ik vond het tafereel, met het geelgroene licht in het kamertje, goed zoals het was. Een flits zou de boel hier om zeep geholpen hebben. Dit is gefotografeerd met de 24-70 f2.8 op f5.6. Ik wilde immers toch een beetje scherpte in de voorgrond krijgen. Omdat er maar weinig licht was, verhoogde ik de ISO naar 1.600, een waarde waar de D700 absoluut geen problemen mee heeft. Wat zeg ik? The D700 eats 1.600 ISO photos for breakfast .

Die ISO-waarde liet een sluitertijd van 1/20 seconde toe, wat net genoeg is om een scherpe foto te bekomen. Er is trouwens een oude vuistregel die zegt dat je sluitertijd – als je uit de hand fotografeert – best hoger is dan 1 gedeeld door de brandpuntsafstand van de lens die je gebruikt: concreet: fotografeer je iets met een 300 millimeter lens (of met een 28-300 millimeter ingezoomd op 300 millimeter), dan blijf je best onder de 1/300 seconde. Fotografeer je iets met een 24 millimeter lens, zoals dit tafereel, blijf dan onder de 1/24 seconde. Die vuistregel dateert overigens van voor de introductie van VR lenzen: dankzij de beeldstabilisatietechnologie kan je met een 300 millimeter zelfs op 1/60 seconde nog scherpe beelden maken!

Over naar de post-processing: deze werd voor een keertje beperkt gehouden. Wat me het meest stoorde was de tonvormige vertekening, die vooral merkbaar is in de blauwe raamkozijnen links en de bakstenen muur rechts.

Je kan dit oplossen via Filter => Distort => Lens Correction in Photoshop, maar dat is een manuele correctie. Bovendien riskeer je soms nieuwe problemen te creëren als je bestaande vertekeningen corrigeert. Ik verkies dergelijke klusjes uit te besteden aan DxO Optics Pro, dat ook als plugin in Lightroom functioneert. DxO maakt dan een Tiff bestand aan, en corrigeert automatisch, op basis van de brandpuntsafstand en de camera-lensgegevens die het in de EXIF-info van de foto aantreft, de vertekeningen. Rechte lijnen worden terug recht op die manier. Het feit dat er een Tiff aangemaakt wordt (zij het dan een 16 bit Tiff, als je dat wil) maakt wel dat je niet meer echt in Raw bezig bent. Om die reden  (en omdat het proces wel eventjes duurt, en een 16 bit TIFF een pak meer schijfruimte verbruikt dan een Raw-bestand) gebruik ik DxO niet systematisch op al mijn foto’s; enkel op degene waar de vertekening storend is. Meer info op deze blog over DxO vind je hier. Hou er rekening mee dat je, om DxO volledig te kunnen gebruiken, je je Raw-files niet mag omzetten naar DNG.

De foto werd na bewerking in DxO netjes terug naar Lightroom geëxporteerd, zodat ik ‘m verder kon afwerken.

Rechts heb ik met een geel gekleurd Graduated Filter de kleur van de muur wat warmer gemaakt, zodat hij beter past bij de andere kleuren. Links schilderde ik met een Local Adjustment Brush met positieve Clarity over het matglas, om de textuur ervan wat beter te laten uitkomen. Tenslotte werd er een zwarte matte met een fijn gekleurd streepje (gesampled uit de kleuren van de foto)  aan toegevoegd. Iets wat normaliter eenvoudig kan via de LR/Mogrify plugin van Timothy Armes, maar aangezien deze niet op mijn laptop staat, heb ik er een ommetje naar Photoshop voor gemaakt.