Magic Bus

Ik heb reeds eerder mijn voorliefde voor dit type bus bezongen. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik, op weg naar de Iraanse thermale badstad Sara’eyn (de neon van Las Vegas gecombineerd met winkeltjes die oversized badpakken uit lang vervlogen modecollecties verkopen), plotseling dit exemplaar aantrof langs de kant van de weg. In de schaduw van de bagageluiken zat een familie te picknicken. Ze waren nog niet met z’n tienen, en hadden de hele bus voor zich. Daar moest een babbeltje van komen.

Ik bezong mijn voorliefde voor de bus (‘Chelli Zibah’ – ‘Prachtig’) en twee minuten later ging de deur van de bus voor mij open.

Foto’s zoals deze zitten altijd met een enorme contrastomvang (verschil tussen de lichtste en de donkerste partijen): binnen in de bus is het een pak donkerder dan buiten. Eén available light foto kan nooit detail geven in zowel schaduwen als highlights. Er zijn dan twee oplossingen:

1. de belichting aanpassen aan de scène buiten de bus. De binnenkant zal dan te donker weergegeven worden. Dit kan je dan ophelderen met een invulflits. Ik had mijn flits bij me, maar ik wist dat in dit walhalla  van chroom en glas, de flits ongetwijfeld vervelende reflecties zou geven. Dus op naar de tweede mogelijkheid:
2. meerdere belichtingen maken, en deze achteraf combineren. Dit kan manueel (maar is zeer tijdrovend) of automatisch, via HDR-software zoals Photomatix Pro.

Ik koos de laatste optie en maakte een bracketing-reeks van 6 foto’s. (Eigenlijk 7 maar door een vergissing kon ik er maar zes gebruiken). Normaliter gebruik je voor HDR best een statief, maar hier liet ik de camera rusten op een kopsteun van de tweede zetelrij – in de software kan je bepalen dat eventuele camera-shake gecorrigeerd moet worden. Het helpt ook als je de camera op ‘burst’-modus zet (CH – Continuous High Speed bij bepaalde Nikon-modellen): je moet dan niet herhaaldelijk op de ontspanknop drukken, maar deze gewoon ingedrukt houden, terwijl de camera de reeks afwerkt. Dat verkleint het risico op bewogen beelden. De fotoreeks toont duidelijk dat het dynamis

De foto’s werden vanuit Lightroom in Photomatix Pro ingeladen en tot één HDR verwerkt. Dat leverde dit beeld op: er is duidelijk nog werk aan de winkel. HDR-beelden komen nooit kant-en-klaar uit de software gerold. Photomatix Pro exporteerde dit beeld netjes terug naar Lightroom, vanwaar de zwartwit-conversie kon gebeuren. Ik paste één van m’n zwart-wit presets toe, en tweakte die nog even met een aantal aanpassingen met de Local Adjustment Brush.

Tenslotte voegde ik in Lightroom een old-school dokarandje toe om tot het resultaat bovenaan de post te komen. Er bestaan verschillende manieren om dit laatste in Lightroom te doen, gaande van werken met Custom Identity Plates tot complete Plug-ins die je vanuit Lightroom kan aanroepen.

Deze technieken zijn een voorsmaakje van wat ik in een toekomstige advanced Lightroom workshop wil gaan behandelen.