Super-vignette

Even een side-note, weg van mijn verhaal over het Certification-gedoe… Want zoals jullie ondertussen al aan de voorbeeldvragen gemerkt hebben, is zo’n Certification-examen behoorlijk saaie stuff, laat staan de voorbereiding ervan…

Tijd daarom voor iets creatievers, en iets wat normaliter behoorlijk wat mensen zou moeten interesseren: het gaat namelijk over vignettes, en de laatste tijd schijnt vignettering zowat de nieuwste mode in post-processing te zijn. Ik zou zelfs durven zeggen: vignettering is de nieuwe sepia! Wat zijn wij fotografen toch gekke wezens: aan de ene kant geven we bakken geld uit voor top-lenzen, waarbij fabrikanten het onmogelijke doen om vignettering (= het donkerder worden van het beeld aan de randen, normaliter een ongewenste lens-eigenschap) tegen te gaan, en aan de andere kant gaan we dan doodleuk in Photoshop of Lightroom… een vignetje toevoegen!

Nu heb ik niets tegen vignettes, wel integendeel: ik mag ze zelf graag gebruiken. Een goed toegepast vignet doet wat het moet doen: het leidt de aandacht naar de lichtere delen van het beeld, waar dan (hopelijk) het subject staat. Alleen worden vignettes de laatste tijd wat te pas en te onpas gebruikt, vind ik. Ook in de fotografie van de betere kranten (ik heb het hier nu niet over de gemiddelde Laatste Nieuws foto: daarop kan wat mij betreft niet genoeg vignettering toegepast worden) lijkt het alsof een foto niet af is als er niet een flinke scheut vinaigrette, sorry, vignette overheen gegaan is.

Soms zie ik zelfs vignettering toegepast op heel lichte achtergronden. Die worden dan door dat vignet vuil grijs, en dat vind ik zelfs ronduit storend: in plaats van naar het onderwerp, gaat mijn aandacht net naar die vuile vlek toe…

Anyway: deze intro maar om jullie een tip te tonen die ik heb van Mikkel Aaland. Degene die de Adobe Summer School bijgewoond hebben, zullen zich Mikkel herinneren als de sympathieke gastspreker/fotograaf die ons, na een uitermate interessante overview over zijn fotografische carrière, Lightroom 2.0 voorstelde. Binnenkort komt zijn nieuwe boek daarover ook uit, en het belooft een aanrader te worden. Mikkel heeft een soort super-vignette gemaakt met behulp van de graduated filters in Lightroom. De volledige uitleg vind je hier, maar laat me alvast samenvatten dat hij vier graduated filters gebruikt aan de vier zijkanten van het beeld, en daar dan de exposure vermindert met een stop of twee en… de saturatie op -100 zet.

Zo krijg je heel apart vignet waarbij het beeld niet alleen donkerder wordt naar de randen toe, maar ook zwart-witter (als die term al bestaat). En dat terwijl bij een klassiek vignet met curves, het beeld in de hoeken net gesatureerder wordt (wat de aandacht weer trekt), tenzij je die curves in luminosity blend mode zet. Door in LR te werken, heeft de super-vignette natuurlijk ook alle voordelen van niet-destructief te zijn en herhaaldelijk toepasbaar te zijn als preset.

Ik heb mijn S.V.P. (Super Vignette Preset) al gemaakt! Laat maar komen die foto’s