… een Umbrella Adapter van Gadget Infinity en een fiets.

Niet dat ik voor de rest zo’n sportieveling ben, maar als het op reizen aan komt, doe ik dat de laatste tien jaar bijna altijd met de fiets. Eén keer, in Sri Lanka, had ik ‘m niet mee, en ik heb de ganse reis lopen denken ‘had ik ‘m maar meegebracht’. Behalve die ene dag dat ik er één huurde. Een aftands modelletje dat aan het stuur te merken waarschijnlijk ooit nog door één of andere koloniaal bereden was, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was de leukste dag van de reis.

Fietsen is voor mij de perfecte mix tussen te voet (te traag) en met de auto (te snel, véél te snel) reizen. Tegenover backpacken heeft het ook het onnoemelijke voordeel dat je niet de ganse tijd met een halve outdoor store, samengeperst in een rugzak waar zelfs getrainde sherpa’s van zouden terugdeinzen, op je bult rondloopt.

Bovendien ben je als backpacker volgens mij te veel op het openbaar vervoer, met al zijn grillen en nukken, aangewezen. Met de fiets wordt de reis zelf minstens zo belangrijk als het doel. Ik fietste ooit in Cambodia door de legendarische tempels van Angkor Wat. Maar de reis erheen, met zijn pokdalige weg en drie dagen vechten om 150 kilomter vooruit te geraken, was minstens even belangrijk. Fietsen op reis is wat glutamaat is voor de Chinees: een smaakversterker. Zij het in het geval van fietsen één van de natuurlijke soort.

Maar wat een fiets met fotografie te maken heeft? Wel, in mijn geval meer dan je zou denken. Maar dat zien we morgen dan wel weer…