In goede en in slechte dagen… Creatief gebruik van Creative Suite Licenties

Ik heb zo’n jaar geleden een iMac gekocht. Voor de looks, ik geef het toe. Want ik heb er Windows Vista opgezet… Mac-fanaten, nadat jullie van de schok bekomen zijn, en vooraleer jullie dit blog uit jullie favorieten zwieren als waren jullie een Tsjetsjeense hamerslingeraarster op steroïden, lees vooral verder, want er is een happy end aan dit verhaal!

Ok… Ik had dus op mijn nieuwe iMac ook Vista gezet. Niet dat ik de kwaliteiten van Mac OS X betwist, maar ik heb een peperdure – want officiële! – Creative Suite Licentie, en dat is als sinds mensenheugnis een Windows versie. Een boxed Windows versie. Boxed wil zeggen dat de software in een doos zat toen ik ze kocht. U weet wel, zo’n doos die er aantrekkelijk groot uitziet (om de hoge prijs van de inhoud ervan mee te helpen verrechtvaardigen) en waar dan uiteindelijk 99% lucht, 1 DVD en een zelf uit te printen PDF-handleiding van 7 triljoen pagina’s blijkt in te zitten. Ik had dan ook geen zin om nog eens de prijs van een iMac uit te geven om mij een nieuwe Mac-CS-licentie aan te schaffen.

Bovendien heb ik ook een ultrakleine PC laptop, waar ik op reis m’n foto’s op download en beheer. Daar staat ook die Creative Suite op. Je mag namelijk één licentie op twee apparaten installeren, al mag je die apparaten niet tegelijkertijd gebruiken. Non-concurrent use heet dat in de volksmond. De volksmond van Adobe toch. Die apparaten moeten wel hetzelfde Operating System hebben.

Ik was dus met Vista getrouwd, dacht ik. For better or for worse. In goede, en vooral slechte dagen. En dat waren er meer en meer de laatste tijd. Vista begon kuren te krijgen die ik geen enkel getrouwde man toewens. Ik begon meer en meer te lonken naar mijn sexy maitresse met het luipaardvel, maar ik wou natuurlijk m’n Creative Suite niet kwijt.

Onlangs had ik te horen gekregen van de software-boer dat ik blijkbaar, naar aanleiding van een eventuele upgrade naar CS4, mijn Windows-licentie kon omruilen voor een Mac-licentie. Dat zou me – naast de upgrade prijs – amper 25€ extra kosten voor een installatie-DVD voor Mac.

Ok, maar dan zat ik met één Mac-licentie, die ik dan - non concurrently, of course! – op twee Macs kon installeren, maar niet op de iMac én de kleine PC laptop! Dat was voor mij niet echt een oplossing, en ik zag me al veroordeeld tot een liefdeloos huwelijk met Vista, ‘omwille van de kinderen’.

Tot eergisteren, op de CS4 presentatie in Antwerpen. Daar legde ik zonder veel hoop mijn penibele situatie uit aan iemand van Adobe, die voor de gelegenheid als huwelijkconsulent optrad. En die had de volgende oplossing voor mij: ruil de ‘boxed’ licentie in voor een ‘volume-licentie’. Zelfs voor één licentie kan dat. Gratis via de klantendienst. Je krijgt dan een elektronische volume-licentie (een volume van één licentie, maar soit) die je ook op twee computers mag gebruiken… ongeacht het operating system! Ik moet alleen 25€ bij betalen voor de Mac-installatiedvd’s.

Voortaan kan ik dus op mijn iMac all things creative met mijn luipaard-maitresse doen, en de saaie dingen zoals de boekhouding doe ik bij mijn Vista-vrouw! En ik behoud mijn laptop-pc-installatie.

Het software-leven kan schoon zijn, meneer. Zo ook de nieuwe CS4, trouwens, maar dat is voer voor een andere post!

Nog even een kleine update: er zit nog een angeltje aan het verhaal, in die zin dat de switch naar een volume-licentie enkel mogelijk is naar aanleiding van een upgrade. De prijszetting van die volume-licentie is ook iets anders dan de boxed versions: ttz 699 € voor de Design Premium volume licentie-upgrade i.p.v. 649 voor de boxed upgrade.