
Vorig jaar was ondergetekende met Mrs MoreThanWords op fietsvakantie in Thailand. Nu heeft het meebrengen van de fiets én van de Misses twee gevolgen voor je reisfotografie: enerzijds ben je beperkt in wat je kan meenemen als materiaal: als je alles zélf meesleurt wordt die f2.8 70 – 200 mm wel héél zwaar (en héél omvangrijk). Vandaar dat ik op reis meestal enkel de 18 – 200 Nikon VR Zoom én de 10 – 20 breedhoek van Sigma meeneem. Benieuwd hoe ik dat ga oplossen met de D700. Anderzijds zijn er ook beperkingen qua tijd die je in je fotografie steekt: zoniet krijg je gegarandeerd heibel met de Misses. Al mag ik op dat gebied niet klagen.
En zo gebeurt het dat je, al fietsend langs de kust, een alleraardigste scheepswerf tegenkomt (ok, Boel it ain’t, maar toch aardig), waar je normaliter gerust een paar uur zou kunnen in ronddwalen. De Misses is echter al doorgereden, zodat je besluit om snelsnel wat foto’s te nemen. Ondanks de invallende avond (dat doet je eraan denken dat je nog logies moet zoeken) is de contrastomvang tussen de heldere lucht en de donkere scheepswerf vrij groot. Normaliter iets om bracketing op toe te passen en achteraf een hdr-tje van te maken. Maar, per klik van je toestel verwijdert Misses MoreThanWords zich verder en verder van jou, en je weet dat je nu al zal moeten peddelen om die afstand vandaag nog goed te maken.
En zo zit je een half jaar later achter je scherm – om eindelijk je vakantiefoto’s in een digitaal album te gieten – en stelt vast dat de foto die je in gedachten had niet de foto is die voor je op het scherm staat. Tijd dus om de ‘fake & manual HDR-techniek’ toe te passen.
In essentie is dit een soort van manuele techniek om op basis van één Raw-file toch een hoger dynamisch bereik te creëren dan normaal mogelijk. De clou is dat je die éne raw file twee keer ‘ontwikkelt’: een eerste keer voor de highlights (je zorgt in camera raw voor detail in de highlights, en trekt je van de toegelopen schaduwen niets aan) en een tweede keer voor de shadows (je zorgt voor detail in de schaduwen, en trekt je van de bijgevolg totaal uitgevreten hooglichten niets aan). Die twee versies combineer je dan via een laagmasker zodat je the best of both (tonal) worlds hebt.
In de praktijk gaat dat zo: in Camera Raw doe je een conversie die aangepast is aan de highlights. Je opent deze als Smart Object in Photoshop en je kiest Layer -> Smart Objects -> New Smart Object via Copy°.
Je dubbelklikt op dit nieuwe Smart Object, en opent zo de Camera Raw editor en maakt je tweede conversie, waarbij je zorgt voor detail in de schaduwen. Beide lagen worden gecombineerd met een Layer Mask, waarbij het uiteraard zaak is dat laagmasker aan de hand van alle mogelijke selectietechnieken zo goed mogelijk te definiëren. Of net niet: soms werkt het best van al met een heel los getekend en breed gefeatherd (gedoezeld) laagmasker. Daarmee is de basis gelegd. Je kan het ook in drie keer doen (een aparte conversie voor zowel shadows, midtones als highlights), maar twee geeft meesta al mooie resultaten.
Daarna volgen nog wat locale aanpassingen qua contrast. Tenslotte wordt er hier en daar nog wat met licht geschilderd, om zeer lokaal dingen lichter of donkerder te maken: maar dat zullen we in de volgende post uitleggen. In de versie bovenaan deze post is de saturatie trouwens wat teruggeschroefd. Deze techniek levert immers sowieso al vrij spectaculaire (maar redelijk surreëel aandoende) resultaten met vaak sterk gesatureerde kleuren. Ik zie het liever wat minder gesatureerd, maar dat is een kwestie van smaak. Of helemaal niet gesatureerd (zwart-wit). Zie daarvoor ook de volgende post.
° Misschien zou je denken: waarom dupliceert hij dat Smart Object niet gewoon door het naar het nieuwe laag icoon te slepen onderaan het lagenpalet, om dan je tweede raw-conversie te doen. Echter: als je op die manier werkt, maakt Photoshop een kopie die gelinkt is aan de eerste laag. En als je op de tweede laag zal dubbelklikken om de Camera Raw Editor te openen en je tweede conversie te doen, zal ook de eerste met die conversie upgedate worden zodat je twee gelijke conversies krijgt. Wat hier niet de bedoeling is, uiteraard.
Twitter
Indrukwekkend resultaat.
Een knap resultaat! Zo heb ik ook al eens een lucht goed gekregen maar niet via de smart objects. Die techniek moet ik eens bekijken.
@ Serge: het voordeel van de Smart Object-methode is gewoon dat je je twee raw-conversies nog achteraf kan fine-tunen.
Pingback: HDR-light in Lightroom — morethanwords.be