Nikon D1000

Het is zover… ondergetekende is voor de bijl gegaan. De D700 is besteld en zal bij levering mijn oude trouwe D200 komen te vervangen. Samen met m’n D300 heb ik nu een D1000! (Dat optelsommetje wilde ik alvast even uitleggen vooraleer ik het gerucht op mijn geweten heb dat er een échte Nikon D1000 zou aankomen…). En nu maar wachten, zoals een kind wacht op de Sint…

Ik heb ‘m (de D700 dus, niet de D1000) gekocht bij de Fnac. Toen ik afgelopen weekend langs mijn neus vroeg of ze de prijs van de D700 al kenden, kreeg ik 2.498 € als antwoord. Ik dacht eerst nog dat ze mij een prijs zonder BTW gaven, maar neen hoor: BTW, recupel, de ganse reutemeteut: alles inbegrepen. Dat is alvast een stukje goedkoper dan de 2.699 € waarvoor sommige fotozaken je hem laten bestellen. Het feit dat je voor minder dan 150 € per jaar bij de Fnac een ongeval- en diefstalverzekering kan afsluiten, is mooi meegenomen.

De eerste verleiding om een D700 te kopen ontstond toen ik voorbeelden zag van ISO 3.200 foto’s die met de D3 genomen waren: als je al ruis kon waarnemen, was het ‘mooi’ ruis. Toen was ik al aan het wankelen gegaan. De genadeslag werd gegeven toen ik onlangs een reportageshoot deed met mijn twee DX-formaat camera’s: de D200 met een 10-20 mm groothoekobjectief (15-30 equivalent in Fullframe) en de D300 met een 70-200 f2.8 (105-300 mm equivalent in Fullframe). Ik dacht dat ik met die twee zou toekomen, maar merkte dat de range tussen 30 en 105 millimeter toch wel wat groot is om zomaar naast je neer te leggen. Om op 105 mm nog portretten ten voeten uit te maken, moet je al vrij ver van je onderwerp gaan staan. Met andere woorden: soms is de DX cropfactor van 1,5 een voordeel, soms een nadeel.

De bedoeling is om in m’n toekomstige setup standaard de D300 met de groothoekzoom te gebruiken, en de D700 met de 70-200. Zo mis ik enkel het gebied tussen 30 en 70 millimeter. Indien nodig kan ik m’n ouwe 50 mm f1.4 nog gebruiken als een héél lichtsterke standaardlens op de D700, of als een al even lichtsterke portretlens op de D300. Ik ben trouwens benieuwd naar het verschil in scherptediepte tussen beide toestellen. Van zodra hij geleverd is, komen er testshots, zowel van de scherptediepte als van de kwaliteit bij hoge iso-waarden.

Als reikwijdte belangrijk wordt, monteer ik de 70-200 op de D300, en m’n ouwe 17-35, waarvan ik nu blij ben dat ik ‘m niet voor een appel en een ei weggedaan heb, op de D700. Zoals de foto hierboven, gemaakt op 180 mm (270 mm fullframe-equivalent). Heerlijk toch, die out of focus achtergrond. Flexibiliteit troef… De combinatie van een DX en een FX camera lijkt me ideaal. Ik heb het al helemaal uitgedacht in m’n hoofd… Dissonantie-reductie noemen marketeers dat: je gaat een (dure) aankoop verrationaliseren door zoveel mogelijk (vermeende) voordelen ervan te zoeken. De nadelen (prijs, 4 kg fotomateriaal rond je nu al pijnlijke nek, …)? Daar hebben we het nu even niet over. Dat past niet in mijn cognitieve systeem, zou de marketeer zeggen.